Przedmiot sporu
Rodzice byli zgodni co do pozostawienia władzy rodzicielskiej obojgu. Spór dotyczył sposobu sprawowania codziennej pieczy. Matka sprzeciwiała się pieczy naprzemiennej, powołując się między innymi na brak współpracy rodziców.
Podjęte działania
Stanowisko ojca oparto na rzeczywistym sposobie funkcjonowania rodziny, jego codziennym zaangażowaniu i możliwościach sprawowania opieki. Znaczenie miały wypowiedzi stron, dotychczasowa organizacja opieki oraz opinia Opiniodawczego Zespołu Sądowych Specjalistów.
Istotne było skonfrontowanie twierdzeń o konflikcie z konkretnymi okolicznościami współdziałania w sprawach dziecka.
Rozstrzygnięcie
Sąd ustalił pieczę naprzemienną w okresach tygodniowych, z dodatkowym kontaktem z drugim rodzicem w trakcie tygodnia. Uregulował także okresy świąteczne i wypoczynkowe.
Uznał, że zarzucany brak współpracy nie znalazł potwierdzenia w dowodach, a incydentalne nieporozumienia nie przekreślały wspólnego wykonywania obowiązków rodzicielskich. Rozstrzygnięcie oparto na dobru dziecka, jego więziach z obojgiem rodziców i rzeczywistych warunkach opieki.
Znaczenie sprawy
Sam sprzeciw drugiego rodzica nie przesądził o odmowie pieczy naprzemiennej. Decydujące znaczenie miały dowody dotyczące codziennego funkcjonowania rodziny.
Czy sprzeciw drugiego rodzica przesądza o odmowie opieki naprzemiennej?
W opisanej sprawie sprzeciw nie przesądził o wyniku. Sąd zbadał rzeczywistą zdolność współpracy, kompetencje rodziców, więzi i potrzeby dziecka. Ocena innej rodziny może prowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia.
